Pielęgniarka szkolna

Pielęgniarka szkolna

p. Monika Woźniak

Godziny pracy:

poniedziałek -8.00-15.00

wtorek –8.00-15.00

środa –8.00-15.00

czwartek –8.00-15.00

piątek -8.00-15.00

PIERWSZE ŚNIADANIE TO PODSTAWA

Nie bez powodu śniadanie jest nazywane najważniejszym posiłkiem dnia. Jego zadaniem jest dostarczenie energii niezbędnej do rozruszania ciała i umysłu. Z pustym brzuchem gorzej myślimy i trudniej jest nam się skoncentrować. Badania dowiodły, że dzieci, które co dzień jedzą w domu dobrze skomponowane śniadania, osiągają lepsze wyniki w nauce, bo w przeciwieństwie do dzieci jadających te posiłki dopiero w szkole potrafią się lepiej skoncentrować, są też mniej agresywne i mniej ospałe. Jedzenie śniadań poprawia również odporność , zapobiega otyłości i próchnicy. Specjaliści podkreślają, że dzieci zaczynające dzień od zdrowego posiłku przyzwyczajają się do jedzenia mniejszych porcji, za to regularnie, mają niższy poziom cholesterolu we krwi i rzadziej skarżą się na bóle brzucha. W pustych żołądkach dzieci niejadających śniadań wydziela się zaś nadmierna ilość kwasu, który podrażnia śluzówkę, zaburzając pracę układu pokarmowego. Zmniejsza się też odporność organizmu na chłód, natomiast spadek stężenia glukozy we krwi może prowadzić do ospałości i zawrotów głowy. Aby śniadanie spełniło swoje zadanie, musi być odpowiednio skomponowane. Ma dostarczyć sporej dawki węglowodanów złożonych, które łagodnie podnoszą poziom cukru we krwi i dostarczają energii na długo. Nie dają wprawdzie takiego jej zastrzyku jak słodycze, ale dzięki nim organizm funkcjonuje wydajniej przez dłuższy czas, a głód pojawia się później niż po zjedzeniu czegoś słodkiego. Idealnym źródłem węglowodanów złożonych jest pieczywo pełnoziarniste, niesłodzone płatki śniadaniowe. Kolejnym składnikiem dobrego śniadania powinny być produkty zawierające białko i wapń – niesłodzony jogurt, zupa mleczna, kefir, żółty ser, twarożek. Nie wolno zapominać o warzywach bogatych w witaminy. Śniadanie mogą uzupełnić owoce dodane do jogurtu Menu warto wzbogacić o jajka które zawierają m.in. witaminy z grupy B a także żelazo. Świetnym dodatkiem będą kiełki i orzechy bogate w witaminy i mikroelementy.

Czego unikać?

W śniadaniu nie ma miejsca na dosładzane płatki zbożowe, tłuste wędliny, słodkie desery, ciastka ani dania fast food .Co do picia na śniadanie? Najzdrowsze są świeżo wyciskane soki albo niegazowana woda mineralna, a także napoje mleczne.

PAMIĘTAJMY O PIERWSZYM ŚNIADANKU ZJEDZONYM W DOMKU:)

Pierwsze dni w szkole

Pierwsze dni w szkole po wakacjach bywają trudne dla dziecka i… rodzica. Po ponad dwóch miesiącach słodkiego leniuchowania wraca szkolna rutyna — wczesne wstawanie, odrabianie zadań domowych… Jak przygotować do tej nowej sytuacji dziecko?

Wstawanie. Po wakacjach, w trakcie których rytm snu dziecka mógł się nieco rozregulować warto przed rozpoczęciem nauki musisz zacząć powoli przywracać harmonogram snu dziecka  na odpowiednie tory. Ustal godzinę, o której dziecko będzie musiało wstać, aby dostać się do szkoły na czas i odejmij 9-10 godzin. Wynik to godzina, o której powinnaś położyć dziecko spać. Koniec wakacji to zazwyczaj czas na kupowanie „wyprawki” do szkoły — artykułów biurowych i podręczników. Kiedy już zaopatrzysz dziecko we wszystko, co niezbędne, zajmij się odpowiednim przygotowaniem jego  „miejsca pracy”. Uprzątnij biurko ze zbędnych wakacyjnych pozostałości i zorganizuj  tak, aby było gotowe na rozpoczęcie szkoły. Zrób to koniecznie z dzieckiem.  Niech ono decyduje, jakie przedmioty będą się znajdowały na biurku. Ma to dwie zalety: po pierwsze dzięki temu wdrażasz dziecko i oswajasz z tematem: „szkoła już blisko”, po drugie – w przestrzeni zorganizowanej wg własnego pomysłu dziecku przyjemniej się będzie pracowało i odrabiało zadania. Pamiętaj też o odpowiednim tornistrze/plecaku dla dziecka. Przy jego zakupie zwróć uwagę na kilka istotnych elementów: wyprofilowanie pleców – bez usztywnienia nie nadaje się dla dzieci, rozstaw ramion – nie powinien zsuwać się dziecku z ramion, pasy biodrowe – dzięki nim prosty kręgosłup dziecka zostanie nieco odciążony, a sam ciężar będzie się rozkładał równomiernie, co wspomaga budowę kręgosłupa, liczbę przegródek – miejsca na mniejsze niż książki przedmioty, takie jak piórnik czy pudełko z drugim śniadaniem.

Czasami zdarza się, że twoje dziecko, nie chce/nie ma ochoty iść o szkoły. Jak zareagować na takie wyznanie? Przede wszystkim szczerze z nim porozmawiaj. Zapytaj, o co dokładnie chodzi i z czego wynika ta niechęć do szkoły. Twoim zadaniem jest odpowiednie zdiagnozowanie problemu, ponieważ powody mogą być różne,więc w zależności od powodów — odpowiednio reaguj. Lato się skończyło, ale to nie oznacza, że początek szkoły jest czymś złym. Przypomnij dziecku te aspekty szkoły, które podobały mu się w ubiegłym roku — przyjaciół, ulubionych nauczycieli czy przedmiot.

 

 

Pierwsze dni w szkole po wakacjach bywają trudne dla dziecka i… rodzica. Po ponad dwóch miesiącach słodkiego leniuchowania wraca szkolna rutyna — wczesne wstawanie, odrabianie zadań domowych… Jak przygotować do tej nowej sytuacji dziecko?

Wstawanie. Po wakacjach, w trakcie których rytm snu dziecka mógł się nieco rozregulować warto przed rozpoczęciem nauki musisz zacząć powoli przywracać harmonogram snu dziecka  na odpowiednie tory. Ustal godzinę, o której dziecko będzie musiało wstać, aby dostać się do szkoły na czas i odejmij 9-10 godzin. Wynik to godzina, o której powinnaś położyć dziecko spać. Koniec wakacji to zazwyczaj czas na kupowanie „wyprawki” do szkoły — artykułów biurowych i podręczników. Kiedy już zaopatrzysz dziecko we wszystko, co niezbędne, zajmij się odpowiednim przygotowaniem jego  „miejsca pracy”. Uprzątnij biurko ze zbędnych wakacyjnych pozostałości i zorganizuj  tak, aby było gotowe na rozpoczęcie szkoły. Zrób to koniecznie z dzieckiem.  Niech ono decyduje, jakie przedmioty będą się znajdowały na biurku. Ma to dwie zalety: po pierwsze dzięki temu wdrażasz dziecko i oswajasz z tematem: „szkoła już blisko”, po drugie – w przestrzeni zorganizowanej wg własnego pomysłu dziecku przyjemniej się będzie pracowało i odrabiało zadania. Pamiętaj też o odpowiednim tornistrze/plecaku dla dziecka. Przy jego zakupie zwróć uwagę na kilka istotnych elementów: wyprofilowanie pleców – bez usztywnienia nie nadaje się dla dzieci, rozstaw ramion – nie powinien zsuwać się dziecku z ramion, pasy biodrowe – dzięki nim prosty kręgosłup dziecka zostanie nieco odciążony, a sam ciężar będzie się rozkładał równomiernie, co wspomaga budowę kręgosłupa, liczbę przegródek – miejsca na mniejsze niż książki przedmioty, takie jak piórnik czy pudełko z drugim śniadaniem.

Czasami zdarza się, że twoje dziecko, nie chce/nie ma ochoty iść o szkoły. Jak zareagować na takie wyznanie? Przede wszystkim szczerze z nim porozmawiaj. Zapytaj, o co dokładnie chodzi i z czego wynika ta niechęć do szkoły. Twoim zadaniem jest odpowiednie zdiagnozowanie problemu, ponieważ powody mogą być różne,więc w zależności od powodów — odpowiednio reaguj. Lato się skończyło, ale to nie oznacza, że początek szkoły jest czymś złym. Przypomnij dziecku te aspekty szkoły, które podobały mu się w ubiegłym roku — przyjaciół, ulubionych nauczycieli czy przedmiot.

ZADBAJ O KRĘGOSŁUP DZIECKA

W wieku wczesnoszkolnym kręgosłup jest bardziej podatny na wpływ czynników zewnętrznych, które mogą negatywnie wpłynąć na postawę dziecka. Wady kręgosłupa i idące za nimi skutki mogą być widoczne aż przez całe życie Kluczem do wczesnego wykrywania wad postawy u dzieci jest ich regularna obserwacja. Okresowe bilanse zdrowia dziecka odbywają się za rzadko, aby możliwe było wychwycenie wad w ich początkowym stadium. Samodzielne badania powinny być przeprowadzane przez rodziców przynajmniej raz na trzy miesiące. Objawy, jakie mogą zostać wykryte podczas tego typu obserwacji to m.in. uniesienie jednego barku, odstawanie łopatek, czy odchylenie kręgosłupa od linii prostej. Prosząc dziecko o pochylenie się do przodu, w prosty i skuteczny sposób można zauważyć u niego początki skoliozy.  W momencie, gdy rodzic podejrzewa  pojawienie się deformacji kręgosłupa, zalecana jest wizyta u lekarza rodzinnego, który jeśli potwierdzi  wstępne rozpoznanie – skieruje dziecko na dalsze badania do specjalisty – ortopedy. Małe deformacje, asymetrie czy inne nieprawidłowości w budowie kręgosłupa sprawiają, że kręgosłup traci swoją naturalną elastyczność, giętkość i ruchomość. Mogą one powiększać się wraz z rozwojem dziecka i niekorzystnie wpływać na jego ogólną sprawność. Wady postawy mogą doprowadzić również do pogorszenia funkcjonowania niektórych narządów wewnętrznych. Młodzieńcze wady postawy mogą towarzyszyć dzieciom nawet do okresu dorosłości. Na wykształcenie się prawidłowej postawy ciała wpływają dwie istotne kwestie. Pierwszą z nich jest rozwój mięśni posturalnych wokół kręgosłupa (odpowiedzialnych za utrzymanie kręgosłupa we właściwym kształcie). Drugą istotną kwestią jest właściwa edukacja i profilaktyka. Warto pokazywać dzieciom, jak utrzymywać prawidłową postawę ciała w trakcie codziennych aktywności, takich jak stanie, chodzenie czy bieganie. Aktywne spędzanie czasu z rówieśnikami może zniwelować negatywne skutki statycznego obciążenie kręgosłupa, charakterystycznego dla siedzącego trybu życia. . Wciąż niezmiennie ważne jest również to, co powtarzają dzieciom wszyscy rodzice – plecaki zawsze powinno nosić się na dwóch ramionach. Przedstawione sposoby dbania o prawidłowy rozwój dzieci, to tylko niektóre z wielu rozwiązań, które mogą przydać się w codziennym życiu. Ważne jest, aby zapewniać  im jak najlepsze warunki do aktywnego trybu życia i dbać o ich dobrą edukacją (również poprzez zabawę). Aktywne uczestnictwo w zajęciach wychowania fizycznego, dodatkowe treningi czy rodzinny spacer po powrocie ze szkoły przynoszą wiele korzyści (zarówno teraz, jak i w przyszłości).

ZADBAJ O KRĘGOSŁUP DZIECKA

W wieku wczesnoszkolnym kręgosłup jest bardziej podatny na wpływ czynników zewnętrznych, które mogą negatywnie wpłynąć na postawę dziecka. Wady kręgosłupa i idące za nimi skutki mogą być widoczne aż przez całe życie Kluczem do wczesnego wykrywania wad postawy u dzieci jest ich regularna obserwacja. Okresowe bilanse zdrowia dziecka odbywają się za rzadko, aby możliwe było wychwycenie wad w ich początkowym stadium. Samodzielne badania powinny być przeprowadzane przez rodziców przynajmniej raz na trzy miesiące. Objawy, jakie mogą zostać wykryte podczas tego typu obserwacji to m.in. uniesienie jednego barku, odstawanie łopatek, czy odchylenie kręgosłupa od linii prostej. Prosząc dziecko o pochylenie się do przodu, w prosty i skuteczny sposób można zauważyć u niego początki skoliozy.  W momencie, gdy rodzic podejrzewa  pojawienie się deformacji kręgosłupa, zalecana jest wizyta u lekarza rodzinnego, który jeśli potwierdzi  wstępne rozpoznanie – skieruje dziecko na dalsze badania do specjalisty – ortopedy. Małe deformacje, asymetrie czy inne nieprawidłowości w budowie kręgosłupa sprawiają, że kręgosłup traci swoją naturalną elastyczność, giętkość i ruchomość. Mogą one powiększać się wraz z rozwojem dziecka i niekorzystnie wpływać na jego ogólną sprawność. Wady postawy mogą doprowadzić również do pogorszenia funkcjonowania niektórych narządów wewnętrznych. Młodzieńcze wady postawy mogą towarzyszyć dzieciom nawet do okresu dorosłości. Na wykształcenie się prawidłowej postawy ciała wpływają dwie istotne kwestie. Pierwszą z nich jest rozwój mięśni posturalnych wokół kręgosłupa (odpowiedzialnych za utrzymanie kręgosłupa we właściwym kształcie). Drugą istotną kwestią jest właściwa edukacja i profilaktyka. Warto pokazywać dzieciom, jak utrzymywać prawidłową postawę ciała w trakcie codziennych aktywności, takich jak stanie, chodzenie czy bieganie. Aktywne spędzanie czasu z rówieśnikami może zniwelować negatywne skutki statycznego obciążenie kręgosłupa, charakterystycznego dla siedzącego trybu życia. . Wciąż niezmiennie ważne jest również to, co powtarzają dzieciom wszyscy rodzice – plecaki zawsze powinno nosić się na dwóch ramionach. Przedstawione sposoby dbania o prawidłowy rozwój dzieci, to tylko niektóre z wielu rozwiązań, które mogą przydać się w codziennym życiu. Ważne jest, aby zapewniać  im jak najlepsze warunki do aktywnego trybu życia i dbać o ich dobrą edukacją (również poprzez zabawę). Aktywne uczestnictwo w zajęciach wychowania fizycznego, dodatkowe treningi czy rodzinny spacer po powrocie ze szkoły przynoszą wiele korzyści (zarówno teraz, jak i w przyszłości).

Nie pal proszę

Palenie stanowi największe, możliwe do prewencji, śmiertelne zagrożenie dla zdrowia na świecie. Jest przyczyną większej liczby zgonów niż AIDS, alkoholizm, wypadki samochodowe, narkotyki, pożary, zabójstwa i samobójstwa razem wzięte.

W dymie tytoniowym występuje pod postacią gazu lub cząsteczek ponad 4000 związków chemicznych. Badania empiryczne udowodniły, że ponad 40 czynników ma działanie rakotwórcze. Dym papierosowy inhalowany przez palacza wywiera szkodliwy wpływ na prawie wszystkie organy: podrażnia błonę śluzową jamy ustnej, przełyku i żołądka; ma właściwości alergizujące, zatruwa układ oddechowy, sercowo-naczyniowy, nerwowy, trzustkę, pęcherz moczowy, prowadzi do mutacji oraz rakotwórczych zmian.

Dym tytoniowy prowadzi do powstania 14 lokalizacji nowotworów. Najsilniejszy związek z paleniem wykazują nowotwory złośliwe: płuc (80 – 90% nowotworów występuje u palaczy!), krtani, gardła, przełyku, jamy ustnej, miedniczek nerkowych, pęcherza moczowego i trzustki. Nieco słabszy związek obserwuje się w przypadku nowotworów żołądka, nosa, wargi, wątroby, miąższu nerki oraz białaczki.
Palenie zwiększa również ryzyko chorób układu krążenia: choroby wieńcowej serca, zespołu płucno – sercowego, degeneracji miąższu sercowego, nadciśnienia, miażdżycy, tętniaka aorty, chorób obwodowego układu naczyniowego, w tym naczyń mózgowych. Układ oddechowy palaczy jest narażony na wiele chorób, a wśród nich: przewlekłe zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, astma oskrzelowa, czy gruźlica płuc. Dym tytoniowy wpływa niekorzystnie na żołądek i dwunastnicę, przyczyniając się do powstawania wrzodów. Jest częstą przyczyną katarakty, osteoporozy i paradontozy. U mężczyzn palenie zaburzenia potencji, u kobiet natomiast zaburza płodność i przyspiesza nadejście menopauzy.

Palenie tytoniu przez matkę w czasie ciąży jest przyczyną wielu powikłań u dziecka, gdyż nie otrzymuje ono wystarczającej ilości tlenu, który jest potrzebny do prawidłowego wzrostu i rozwoju. Dziecko rodzi się znacznie mniejsze i podatniejsze na choroby wieku niemowlęcego i wczesnodziecięcego w porównaniu z dziećmi, których mamy nie palą. Zwiększa się ryzyko komplikacji w czasie ciąży: samoistnego poronienia, porodu przedwczesnego, krwawień z dróg rodnych, łożyska przodującego, przedwczesnego, odklejenia łożyska lub pęknięcia błon płodowych, a także ciąży pozamacicznej. Znacznie zwiększa się ryzyko urodzenia martwego dziecka, wczesnej śmierci noworodka lub zespołu nagłej śmierci niemowlęcia (śmierci łóżeczkowej). Organizm dziecka dostosowuje się do warunków w łonie matki i rozwija się wolniej – dziecko rodzi się słabsze, a w dorosłym życiu częściej choruje na cukrzycę insulinozależną, astmę, zapalenie oskrzeli, choroby układu krążenia i nadciśnienie.

Bierne palenie szkodzi bardziej niż aktywne!Wdychanie dymu tytoniowego z „cudzego” papierosa jest jeszcze bardziej szkodliwe, niż samo palenie. To dlatego, że boczny strumień dymu tytoniowego zawiera od 5 do nawet 15 razy więcej tlenku węgla i od 2 do 20 razy więcej nikotyny niż ten wdychany przez „właściciela” papierosa. Dodatkowo dym wydychany przez palaczy u osób niepalących zwiększa ryzyko rozwoju wielu chorób, m.in raka płuc, chorób serca, alergii, nawracających zakażeń układu oddechowego, astmy, zmniejsza też zdolność do pracy, wydajność i pogarsza samopoczucie.

Dlatego dzieci apelują „NIE PAL PRZY MNIE ,PROSZĘ’

 

POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU STWIERDZENIA WSZAWICY U DZIECKA

Jak przenoszą się wszy głowowe?

Do zarażenia tym pasożytami może dojść poprzez bezpośredni kontakt z chorą osobą lub jej rzeczami osobistymi. Wszawicą można zarazić się w każdym wieku, ale najbardziej narażone są na nią dzieci. Przebywanie w dużych skupiskach, brak zachowania odpowiedniego dystansu  (przytulanie się, stykanie głowami), wspólne używanie grzebieni, szczotek, ozdób do włosów, nakryć głowy, ręczników czy bielizny pościelowej stwarza idealne warunki do przenoszenia wszy.

Objawy wszawicy

Wszy pasożytują wyłączenie na owłosionej części skóry i żywią się krwią człowieka. Najbardziej charakterystycznym objawem wszawicy jest świąd skóry. W miejscu ukąszenia powstaje niewielkie zgrubienie, które swędzi i piecze. Wszy występują najczęściej za uszami i z tyłu głowy tuż nad karkiem. Obecność dorosłych osobników można zauważyć gołym okiem, wyglądają jak ziarenka sezamu. Jaja (gnidy) występują zwykle u nasady włosów. Wyglądem przypominają łupież, jednak w przeciwieństwie do niego trudno je usunąć.

Preparaty na wesz głowową

Preparaty przeciwko wszawicy w formie szamponów, płynów, pianek czy aerozoli dostępne są w aptekach bez recepty. Mogą zawierać w swoim składzie: permetrynę, dimetikon, cyklometikon lub mieszaninę nalewek roślinnych z kwasem octowym. Często dodatkowym składnikiem w tego typu preparatach jest związek, ułatwiający usuwanie martwych gnid przytwierdzonych do włosów.  Pojawiły się także preparaty bazujące na mieszaninie olejków eterycznych, które zaleca się stosować profilaktycznie w celu ochrony przez zarażeniem wszawicą oraz przed jej rozprzestrzenianiem się. Przy wyborze preparatu na wszy należy zwrócić szczególną uwagę dla jakiej grupy wiekowej przeznaczony jest dany preparat. Niektórych środków  nie należy stosować u małych dzieci ani kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Jak postępować aby kuracja była skuteczna?

Po pierwsze – postępować zgodnie z załączoną do preparatu instrukcją

Bardzo ważna jest prawidłowa aplikacja preparatu, w odpowiedniej ilości oraz pozostawienie go na włosach przez wskazany w instrukcji okres czasu. Zastosowanie zbyt małej ilości preparatu oraz zbyt krótka aplikacja może skutecznie osłabić działanie środka przeciw wszawicy. Koniecznie trzeba również zwrócić uwagę na zalecenia dotyczące powtarzania zabiegów. Często powtarzanym w leczeniu wszawicy błędem jest zaniechanie dalszej kuracji po początkowej, szybko następującej poprawie. Bardzo charakterystyczne w takich wypadkach są szybkie nawroty wszawicy. Większość preparatów wymaga powtórzenia kuracji.

Po drugie – wyczesywanie włosów

Zwykle samo zastosowanie środka przeciw wszawicy nie wystarczy, trzeba jeszcze systematycznie wyczesywać wszy i ich jaja bardzo gęstym grzebieniem. Trzeba dokładnie przejrzeć włosy pasmo po paśmie. Największe skupiska można znaleźć za uszami i nad karkiem. Pozostawienie gnid może niestety spowodować nawrót choroby.

Po trzecie – równoczesne leczenie wszystkich zarażonych osób

Wszawica jest chorobą która niestety dość szybko się rozprzestrzenia. Dlatego w przypadku jej wykrycia bardzo ważne jest aby  jednocześnie leczyć wszystkich chorych. Jeżeli u jednego z domowników wykryto wszy trzeba koniecznie skontrolować wszystkich członków rodzinny. Jeżeli problem ten dotyczy dziecka uczęszczającego do przedszkola czy szkoły trzeba niezwłocznie o tym poinformować o wychowawcę. Tylko takie postępowanie pozwoli  zminimalizować ryzyko powtórnego zarażenia. Rodzice wstydzą się  mówić o wszawicy i niestety właśnie dlatego problem ciągnie się miesiącami. Jeśli choć jedno dziecko będzie miało wszy, inne będą się ciągle od niego na nowo zarażać i cała kuracja straci sens.

Po czwarte – generalne porządki

Grzebienie, szczotki, gumki do włosów najlepiej wyrzucić. Ubrania, pościel, ręczniki, koce zaleca się wyprać w temperaturze 60 stopni lub chemicznie a następnie jeśli to możliwe wyprasować gorącym żelazkiem. Rzeczy których nie można wyprać, a którymi osoba zarażona miała bezpośredni kontakt powinno się zamknąć na 14 dni w szczelnym foliowym worku, tak aby przed ich ponownym użyciem minął cały cykl rozmnażania wszy. Starannie trzeba również odkurzyć meble, dywany a nawet fotele w samochodzie.

WOBEC POWYŻSZEGO APELUJEMY DO RODZICÓW O CZUJNOŚĆ

Rodzicu, kontroluj głowę swojego dziecka przynajmniej raz w tygodniu.

Przed Świętami została przeprowadzona cykliczna kontrola czystości głów dzieci w całej szkole. Proszę o przeprowadzanie kontroli również w domu.

W klasach 1-3 były przeprowadzane pogadanki nt bezpieczeństwa, a w klasach 6 i 7 dzieci obliczały swoje BMI i rozmawialiśmy o wpływie używek na rozwój organizmu w tym wieku.

Bezpieczeństwo w szkole i poza nią”

Drodzy rodzice watro przypomnieć dzieciom podstawowe zasady bezpieczeństwa.

1. Dziecko na drodze

Bezpieczna droga do szkoły. • Poruszanie się po drogach o zmierzchu • Niebezpieczne skutki organizowania zabaw na drodze lub jej bezpośrednim sąsiedztwie. • Poruszanie się po drogach w terenie zabudowanym i niezabudowanym. • Podstawowe znaki drogowe, a zwłaszcza zapewniając bezpieczeństwo i prawidłowe poruszanie się po drogach. • Zachowanie w środkach lokomocji, na przystankach i środowiskach komunikacji miejskiej.

2. Dziecko w domu

Zapobieganie pożarom- zachowanie ostrożności przy korzystaniu z ognia. Zasady bezpieczeństwa podczas korzystania z urządzeń elektrycznych i gazowych. ● Patrz co pijesz – zatrucia środkami chemicznymi. ● Niebezpieczeństwo kontaktu z nieznajomą osobą dorosłą. ● Zasady bezpieczeństwa podczas zabaw i wypoczynku.

3. Dziecko samo na podwórku

Ochrona przed atakiem bezpańskiego psa ● Co zrobić, Gdy się zgubiłem? ● Niebezpieczeństwa wynikające z podróży przygodnym pojazdem. ● Zasady bezpieczeństwa podczas zabaw i wypoczynku. ● Zapobieganie agresji i przemocy wśród i wobec dzieci. ● Papieros- twój wróg.

4. Dziecko w szkole

Zapobieganie agresji i przemocy wśród i wobec dzieci ● Bezpieczne lekcje i przerwy ● Odpowiedzialność za własne czyny ● Przyjazne kontakty z innymi

 

Idzie wiosna. Zachęcajmy dzieci do czynnego wypoczynku na świeżym powietrzu, dołączmy się do nich. W końcu RUCH TO ZDROWIE:)

Bezpieczeństwo w szkole i poza nią”

Drodzy rodzice watro przypomnieć dzieciom podstawowe zasady bezpieczeństwa.

1. Dziecko na drodze

Bezpieczna droga do szkoły. • Poruszanie się po drogach o zmierzchu • Niebezpieczne skutki organizowania zabaw na drodze lub jej bezpośrednim sąsiedztwie. • Poruszanie się po drogach w terenie zabudowanym i niezabudowanym. • Podstawowe znaki drogowe, a zwłaszcza zapewniając bezpieczeństwo i prawidłowe poruszanie się po drogach. • Zachowanie w środkach lokomocji, na przystankach i środowiskach komunikacji miejskiej.

2. Dziecko w domu

Zapobieganie pożarom- zachowanie ostrożności przy korzystaniu z ognia. Zasady bezpieczeństwa podczas korzystania z urządzeń elektrycznych i gazowych. ● Patrz co pijesz – zatrucia środkami chemicznymi. ● Niebezpieczeństwo kontaktu z nieznajomą osobą dorosłą. ● Zasady bezpieczeństwa podczas zabaw i wypoczynku.

3. Dziecko samo na podwórku

Ochrona przed atakiem bezpańskiego psa ● Co zrobić, Gdy się zgubiłem? ● Niebezpieczeństwa wynikające z podróży przygodnym pojazdem. ● Zasady bezpieczeństwa podczas zabaw i wypoczynku. ● Zapobieganie agresji i przemocy wśród i wobec dzieci. ● Papieros- twój wróg.

4. Dziecko w szkole

Zapobieganie agresji i przemocy wśród i wobec dzieci ● Bezpieczne lekcje i przerwy ● Odpowiedzialność za własne czyny ● Przyjazne kontakty z innymi

 

Idzie wiosna. Zachęcajmy dzieci do czynnego wypoczynku na świeżym powietrzu, dołączmy się do nich. W końcu RUCH TO ZDROWIE:)